zeraphina View my profile

FanFic

[FanFic 8059] This night , I wanna be with you.

posted on 30 Dec 2008 10:42 by zeraphina in FanFic

[Reborn! Fanfic] - This night , I wanna be with you.

 

Pairing  - Yamamoto & Gokudera

 

Rate - PG

 

_____________________________________

 

 

 

...........

 

................. 

 

คืนที่ 31 ธันวาคม...

 

 

แสงไฟสลัวจากโคมไฟรั้วถนน เกือบถูกบดบังด้วยแสงสีของสิ่งประดับสำหรับคืนวันสิ้นปี

น่าแปลกว่าแสงของโคมไฟที่สลัวนี้กลับดูงดงามคู่กับบรรยากาศหนาวเย็นนี้

ผู้คนไม่มากนักเดินสวนทางกันไปมา  ไม่ทำให้รู้สึกแออัดมากนัก...

 

 

แต่ว่า..ที่รู้สึกแออัดน่ะ คงเป็นใจของเขาเอง...

 

 

ผ้าพันคอสีน้ำเงินพลิ้วไหวตามความเร็วที่เด็กหนุ่มผมสีเงินสั้นก้าวเดินไปข้างหน้า

ใจจริงเขาไม่มีจุดมุ่งหมาย เพียงแค่อยากออกมาสูดอากาศภายนอกบ้าง

 

 

เขาไม่ได้เหงาสักหน่อย....แค่คิดว่า..คืนวันสิ้นปี..มันไม่ใช่วันที่ควรจะมาอยู่คนเดียวลำพัง...

 

 

อย่างน้อยก็เคาท์ดาวน์ข้างนอกท่ามกลางผู้คนก็ยังดี...ไม่รู้สึกเหงาจริงๆนะ..

 

 

มือสีขาวซีดซุกลงในเสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำตาลที่หนาไม่มาก เขายังคงก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

อากาศที่หายใจออกเป็นไอน้ำทุกครั้ง เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาสีเขียวมองเห็นผู้คนมากมายข้างหน้า...

 

ที่อยู่กันเป็นคู่ๆ....มือของทั้งสองจับมือ...เดินไปด้วยกัน... ท่าทางจะเป็นคืนที่ดีสำหรับคนพวกนี้นะ..

 

ริมฝีปากซีดยิ้มบางๆกับสิ่งที่ตนคิด ก่อนจะหันมองไปที่ร้านค้าตุ๊กตาด้านข้างที่แสดงสินค้า
ผ่านกระจก
และแสงไฟสลัวสวยงาม ตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลเข้มใส่ชุดกันหนาวตัวใหญ่
อยู่ข้างตุ๊กตาหมีที่ใส่กระโปรง
มีผ้าพันคอสีชมพู ทั้ง 2 ตัวถูกแสดงไว้เป็นสินค้าเด่น

 

ขนาดตุ๊กตามันยังมีคู่เลย...โกคุเดระเอ้ย...

 

เขาเอ่ยกับตัวเองเบาๆ ไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะมองเห็นตุ๊กตาหมีสีขาวที่อยู่ด้านล่าง

ใส่ชุดกันหนาวสีน้ำตาลอ่อนหมวกไหมพรมสีเดียวกัน และผ้าพันคอสีครีม..

ที่ดูเตะตาเขาที่สุดในบรรดาตุ๊กตาที่แสดงทั้งหมดที่หน้าร้านนี้

 

ถ้าซื้อให้รุ่นที่สิบ รุ่นที่สิบจะชอบมั้ยนะ...เขาก้มตัวลงมองตุ๊กตาตัวนั้นใกล้ๆ
ก่อนยิ้มบางๆอีกครั้ง เมื่อคิดถึงตอนที่เขามอบมันให้รุ่นที่สิบที่เขาเคารพรัก
แล้วก็ไปร่วมปาร์ตี้ที่บ้านรุ่นที่สิบก็ได้มั้ง....

 

ที่บ้านรุ่นที่สิบก็คงจะวุ่นวายกับของประดับภายในบ้าน เจ้าวัวบ้าก็จะคอยแกล้ง
รุ่นที่สิบที่จัดของอยู่
คุณแม่ก็จะหัวเราะเบาๆกับการทะเลาะกันของรุ่นที่สิบกับวัวบ้า
ระหว่างที่ทำอาหารไปด้วย
คุณรีบอร์นก็จะนั่งทานข้าวไม่สนใจใคร อาเจ๊ก็พยายาม
จะป้อนข้าวคุณรีบอร์นให้ได้ 
ส่วนฟูตะกับอี้ผิงก็จะหัวเราะอย่างอารมณ์ดีอยู่บนตัก
ของคุณพ่อของรุ่นที่สิบที่อารมณ์ดียิ่งกว่า

 

..............ได้อยู่กับครอบครัวที่รักแล้วก็มีเสียงหัวเราะด้วยกันอย่างสนุกสนาน...

 

.......รุ่นที่สิบเนี่ย....ช่างน่าอิจฉาและเป็นคนที่โชคดีมากๆเลยนะครับ....

 

 

 

 

 

 

 

 

โกคุเดระ??

 

 

 

 

 

เสียงหนึ่งที่ฟังดูคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังของเขา นัยน์ตาสีเขียวมรกตหันกลับไปมองทันที

 

ยามาโมโตะ?? เขาเอ่ยทักบุคคลตรงหน้า ที่สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีกรมท่าดูหนากว่าเขา

และส่งยิ้มร่าเริงอย่างทุกครั้งที่เขาเห็นกลับมาราวกับว่าดีใจที่เห็นว่าเป็นเขาที่ยืนอยู่ตรงนี้

แต่เขากลับคิ้วขมวด….

แกมาทำอะไรที่นี่น่ะ?

 

ก็ออกมาเดินเล่นน่ะ นี่..โกคุเดระอยากได้ตุ๊กตาหมีหรอ??ยามาโมโตะยังคงยิ้มค้างเดินมาข้างๆ
เขา
พลางจ้องมองไปที่ตุ๊กตาหมีที่เขาจ้องอยู่เมื่อครู่

 

แกจะบ้ารึไง!! ฉันจะซื้อให้รุ่นที่สิบต่างหากเฟ้ย!!”

 

..............เขาไม่ชอบไอ้หมอนี่จริงๆ.... ก่อนออกจากบ้านก็อุตส่าห์สวดมนต์ขอให้เจอสิ่งดีๆ....

 

 

.....................แล้วไหงถึงเจอไอ้บ้านี่นะ..............

 

รอยยิ้มของยามาโมโตะหายไป เขาจ้องมองโกคุเดระครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง

แต่ก็ไม่ใช่รอยยิ้มร่าเริงก่อนหน้านี้..

 

เป็นรอยยิ้ม....ที่ดูดีใจและเศร้า ในเวลาเดียวกัน...

 

มิน่าล่ะ....สายตาของโกคุเดระถึงได้เป็นแบบนั้น..

 

......................ทำเหมือนกับเข้าใจเขาทุกอย่าง..........นั่นแหละที่เขาไม่ชอบ...

 

 

งั้น.....คืนนี้โกคุเดระอยู่กับฉันนะ!” ยังพูดไม่สิ้นประโยคยามาโมโตะคว้าข้อมือของเขา

แล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนเขาเกือบเซล้มไปตามแรงดึง

 

................ไม่คิดจะถามก่อนรึไงนะ....ว่าฉันอยากไปกับนายรึเปล่า.....

 

นี่แกจะพาฉันไปไหนห๊า!!!!!!!!!!!!” ก็เลยอดโวยวายไม่ได้....

แต่เจ้าบ้าเบสบอลก็ยังส่งยิ้มกลับมาให้เขาเหมือนทุกครั้ง...

 

...............อย่างน้อย....ค่ำคืนนี้...ก็มีไอ้หมอนี่เป็นเพื่อนล่ะนะ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงแล้วนะ โกคุเดระ เสียงร่าเริงของยามาโมโตะทำให้เขาตื่นจากภวังค์

ก่อนเงยหน้ามองสภาพแวดล้อมรอบตัวเขา ตอนนี้พวกเขา 2 คนอยู่แถวย่านการค้า

ที่คนเดินพลุกพล่านกว่าเมื่อครู่เยอะมาก

 

เดินไปเรื่อยๆฆ่าเวลากันเถอะนะ

โกคุเดระไม่กล่าวอะไร เพียงแค่หันมองทางอื่นเท่านั้นเหมือนบอกว่า จะยังไงก็แล้วแต่นายเหอะ

 

 

 

ทั้งสองเดินดูของในงานไปเรื่อยเปื่อย

ทั้งสมุด ตุ๊กตา หนังสือ สร้อยคอ เสื้อผ้า อุปกรณ์กีฬา หรือแม้กระทั่งของกิน

 

อ่ะ....คิดว่านายอาจจะอยากกินนะ&rdq